در اعتماد امروز بخوانید: «مرد عربي که چند روز قبل به جرم شکار غيرمجاز هفت هوبره ايراني در خوزستان دستگير شده بود، براي هفتمين بار با پرداخت جريمه آزاد شد.» قضيه از اين قرار است که اين تبعه کويت، که گويا فردي متمول است، هر سال وارد خاک ايران مي شود و بدون ترس از هيچ فرد و سازماني با آسودگي خيال چند هوبره را شکار مي کند و البته دستگير هم مي شود ولي هر بار جريمه پرداخت مي کند و آزاد مي شود و سال بعد دوباره روز از نو روزي از نو و انگار نه انگار که اتفاقي افتاده است. اين فرد که «سعود عبدالعزيز با تبين» نام دارد، به همراه 9 شکارچي عرب ديگر دستگير شده است و پس از 10 روز بازداشت دادگاه بدوي آنها را به پرداخت 98 ميليون تومان جريمه محکوم کرده است. اما دادگاه تجديدنظر اين حکم را به يک سال و نيم حبس تعليقي و 56 ميليون تومان (معادل يک و نيم ميليون دينار کويت) تغيير داد.
اينکه چگونه يک تبعه کويتي وارد خاک کشور شده و اقدام به شکار پرندگان نادر ايراني و تحت حفاظت مي کند، چندان هم جاي سوال ندارد،چرا که آنان از شيوخ عرب هستند و چند سال قبل دولت آنها را از قوانين حفاظت گونه هاي نادر مستثني دانسته و شيوخ عرب مي توانند با خيال راحت هوبره ايراني شکار کنند. اين قانون در دولت هشتم تصويب شد و وزارت کشور و وزارت امور خارجه، شيوخ را به مناطق حفاظت شده مي بردند و براي تفريح آنها را به شکار هوبره دعوت مي کردند. جالب تر اينکه سازمان حفاظت محيط زيست نيز واکنش خاصي به تصويب اين قانون نشان نداد و حتي چند سال بعد رئيس اين سازمان (که ديگر سمت رياست نداشت) به عنوان «قهرمان زمين» توسط روزنامه گاردين انتخاب شد.
ورود، دستگيري و آزادي شکارچيان کويتي، آن هم براي بار هشتم، بيش از آنکه از جنبه زيست محيطي حائز اهميت باشد، به گونه يي ناديده گرفتن عزت و اقتدار ملي محسوب مي شود زيرا اين افراد مسلماً براي سال هاي آينده هم خود را آماده عزيمت به ايران خواهند کرد و از آنجا که داراي تمکن مالي هستند، از جريمه هم باکي ندارند و مطمئن هستند اين بار هم با پرداخت جريمه از چنگ قانون ايران مي گريزند. آنچه بيش از هرچيز ذهن را مي آزارد، اين است که چطور قوه قضائيه و وزارت امور خارجه برخوردي جدي با اين فرد انجام نداده اند؛ فردي که بارها به خاک و منابع طبيعي کشور تجاوز کرده و هر بار با پرداخت جريمه يي ناچيز آزاد شده و به کشورش بازگشته است. آيا نبايد با متجاوزان برخورد جدي صورت گيرد و آيا نبايد مواد قانوني که اين اختيارات را به شيوخ عرب مي دهد، لغو و باطل شوند؟ و آيا نبايد قانون در جهت حفظ منافع ملي باشد؟ 

اعتماد: مدتي است مسابقه يي تلويزيوني از شبکه سوم سيما پخش مي شود که از لحاظ سبک برگزاري بسيار منحصر به فرد است. در اين مسابقه که «101 نفر» نام دارد، يک نفر به عنوان شرکت کننده اصلي و صد نفر به عنوان شرکت کنندگان فرعي حضور دارند. سوال ها برحسب دشواري شان، هر کدام امتيازي دارند. ابتدا 100 نفر شرکت کننده به صورت مخفي به سوال جواب مي دهند و سپس نوبت به شرکت کننده اصلي مي رسد. او جواب مي دهد و اگر جوابش درست بود، رايانه مشخص مي کند که از جمع صد نفره چند نفر جواب اشتباه داده اند. تعداد جواب هاي اشتباه در امتياز سوال ضرب مي شود و به بانک واريز مي شود. آنها که اشتباه کرده اند هم از دور مسابقه حذف مي شوند. هر چه مسابقه جلوتر مي رود سوال ها سخت تر شده و امتيازشان بالاتر مي رود. شرکت کننده هم بايد سعي کند همه 100 نفر را از مسابقه حذف کند و جايزه ويژه را ببرد. البته او مي تواند در هر کجاي مسابقه که خواست، انصراف دهد و نصف مبلغي که در بانک وجود دارد را دريافت کند و نصف ديگر بين شرکت کنندگان باقيمانده تقسيم مي شود.
زيبايي مسابقه در آن است که شرکت کننده اصلي بايد براي تصاحب جايزه بيشتر دست به ريسک بزند. علاوه بر اين معمولاً 101 نفر شرکت کننده، همگي از قشري خاص و هم صنف و همکار هستند. به همين دليل مي توان ريسک پذيري را در اصناف و مشاغل و قشرهاي مختلف تحليل کرد. نکته جالب اينکه تاکنون هيچ يک از شرکت کنندگان اين برنامه، برنده مسابقه ويژه نشده اند و اکثر آنان وقتي موجودي بانک از 300 هزار تومان بالاتر رفته است، انصراف داده اند. اما در اين ميان تنها سه قشر از شرکت کنندگان بوده اند که با جديت به مسابقه ادامه داده اند و با هيجان درصدد تصاحب جايزه ويژه برآمده اند؛ «سالمندان، آتش نشانان و امدادگران اورژانس ». مي توان اين گونه تحليل کرد که آتش نشانان و امدادگران به واسطه شغل شان به هيجان و ريسک عادت کرده اند و طبيعي است که در اين مسابقه نيز به راحتي خود را در اين موقعيت قرار دهند. البته اين اتفاق براي کارکنان نيروي انتظامي نيفتاد و همگي آنان از نيمه مسابقه انصراف دادند. اين ميان سالمندان هم با هيجاني بسيار زياد مسابقه را دنبال کردند شايد شرکت کردن سالمندان در مسابقه، اين معني را داشته باشد که نسل جوان کمتر قدرت ريسک داشته باشند و شايد سالمندان مي خواستند دوباره ثابت کنند که دود از کنده بلند مي شود!

قصاص قاتلان شهید ناصر پیروی، خبری بود که بازخوردهای متفاوتی را در پی داشت. عده ای از اجرای حکم قصاص (اعدام) خوشحال شدند و عده ای دیگر در برابر آن موضع مخالف گرفتند. اما با اینکه شخصاً با مجازات اعدام چندان موافق نیستم، از اجرای این حکم برای قاتلان شهید پیروی حمایت می کنم. چرا که این اقدام، اجرای قانون است.

آن هايي كه اين حقير را مي شناسند، مي دانند كه بعد از چند سال فعاليت داوطلبانه و غير داوطلبانه در زمينه محيط زيست، قريب به 5 ماه است كه به طور جدي وارد عرصه خبر و خبرنگاري شده ام. البته پيش از اين در مطبوعات فعاليت داشتم ولي در امور فني و صفحه آرايي و گرافيك مطبوعاتي فعال بودم.
از زماني كه اين شغل را آغاز كرده ام، تفاوت هاي زيادي در نوع و شكل فعاليتم ديده ام كه چند تا از آن ها را نوشته ام:

اين روزها بحث بر سر خرافات و مبارزه با خرافه گرايي بسيار داغ است. اينکه علت به وجود آمدن اين گونه رفتارها چيست و ريشه آن در کجاست خود مدخل مباحث پيچيده جامعه شناسي و روانشناسي و... است که از تخصص نگارنده و حوصله اين يادداشت خارج است. اما گاه راه حل هايي که براي معضلات اينچنيني ارائه مي شود خود عامل جنجال شده و مسائلي حاشيه يي در پي دارند. هفته گذشته مديرکل اوقاف و امور خيريه استان گيلان به خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان گفته بود؛ «درختان مقدس نما در استان گيلان قطع خواهند شد. تاکنون 40 اصله درخت کهنسال که به اشتباه نزد مردم مقدس شناخته مي شوند، شناسايي شده است که قطع خواهند شد.»

در ضمیمه ضمیمه اعتماد  امروز بخوانید.

امروز در روزنامه اعتماد بخوانید:

به انگيزه روز محيط بان
 
يک روز به نام سربازان طبيعت 

وقتي صحبت از طبيعت به ميان مي آيد، کمتر کسي است که علاقه مند به آن نباشد. شايد هم نتوان کسي را يافت که از طبيعت متنفر باشد. وقتي مي گوييم طبيعت، آبشاري زيبا يا جنگي انبوه را در خاطر مجسم مي کنيم که مي توان براي مدتي در کنار آن ماند و از زيبايي اش لذت برد. لذت و زيبايي مهم ترين واژه هايي هستند که به دنبال طبيعت مي آيند. اما آيا در کنار طبيعت به کلماتي چون شغل، حفاظت و خطر نيز فکر کرده ايد؟ تصور کنيد محل کارتان جايي باشد که از نزديک ترين جاده آسفالته 30 کيلومتر فاصله دارد. در چنين منطقه يي فقط مي توان از دوربين تلفن همراهتان استفاده کنيد، چون حتي در جاده آسفالته نيز تلفن همراه آنتن نمي دهد. شما 15 روز شبانه روز کار مي کنيد و پنج تا هفت روز به مرخصي مي رويد. اين منطقه زمستان هاي بسيار سردي دارد، در تابستان ها نيز گرما بيداد مي کند. نزديک ترين آبادي، درمانگاه، فروشگاه و... حداقل 50 کيلومتر با شما فاصله دارد. محل کارتان تا همين دو سال قبل برق نداشت و شما مجبور بوديد از وسايل گازي يا نفتي استفاده کنيد. حتي يخچال هم در محل کار شما با نفت کار مي کند. شما فقط 10 همکار داريد و اين تعداد در گروه هاي سه نفر و با فاصله زياد از هم کار مي کنند.

فردا تولد امام رضا (ع) و روز محیط بان است. سال گذشته رئیس جمهور این روز را برای حمایت از محیط بانان نامگذاری کرد. البته هنوز روز محیط بان در تقویم ها درج نشده است و تقریباً به رسمیت شناخته نمی شود. اما حداقل ما وظیفه داریم در این روز، چند خطی درباره محیط بانان بنویسیم و این روز را به آنها تبریک بگوییم.
نمی خواهم از مشکلات محیط بانان بنویسم. چون در این مورد، خودتان بهتر می دانید. فقط خواهش می کنم برای شادی روح بیش از 100 محیط بان شهید، فاتحه بخوانید و دعا کنید.
در این روز از خدا می خواهم تمامی محیط بانان را در پناه خود حفظ کند. از دولت تقاضا دارم در جهت حل مشکلات آنها (از جمله حقوق پایین، حمایت قضایی نامناسب، سختی شرایط کار و...) تلاش کند؛ و در نهایت از خوانندگان محترم تقاضا دارم در محافل و جمع های دوستانه، صحبتی از محیط بانان و شغل طاقت فرسایشان به میان آورند تا جامعه با مشکلات این قشر آشنا شود. بلکه بتوان با تکیه بر حمایت مردمی، در جهت تحقق مطالبات محیط بانان و بهتر شدن شرایط شغلی آنان، گام برداریم.

امروز در روزنامه اعتماد:

از شير مرغ تا جان آدميزاد 
در کنار خيابان  

زن جوان پرسيد؛«اين عروسک هاي باربي چند؟» مرد دستفروش در حالي که چشم هايش را تنگ کرده بود تا دود سيگارش آنها را نسوزاند جواب داد؛«اينها باربي اصل هستند، هر کدام دو هزار تومان.» و يکي از عروسک ها را برداشت تا اصل بودنش را به زن نشان دهد؛«اگر زانوي اين عروسک ها خم شود، اصل هستند. تقلبي ها اين طور نرم نيستند.» زن جوان پس از برانداز کردن عروسک ها گفت؛«هر دو را سه هزار تومان مي دهي؟» اما مرد قبول نکرد و عروسک ها- با همان لباس هايي که از تکه پارچه هاي کهنه دوخته شده بودند- دوباره روي بساط دستفروش و در کنار ماشين ريش تراش کهنه، کابل هاي استفاده شده و گره خورده کامپيوتر و بشقاب ملامين با طرح گل و بته جا خوش کردند.

پیوست:
همچنين گزارش محبوبه حسين زاده  و مهسا حكمت را در اعتماد امروز بخوانيد.

چند روز پیش مرد جوانی به دفتر روزنامه اعتماد آمد که اهل آرژانتین بود. نامش "پابلو گارسیا" بود. می گفت 7 سال است که دوچرخه سواری می کند و هدفش از این کار دو چیز است. اول برآوردن آرزوی دیرینه اش که سفر به دو دنیا است و دوم اینکه به مردم جهان بگوید که به یکدیگر احترام بگذارند و دربرابر انتقاد ظرفیت پذیرش داشته باشند. مونا قاسمیان با او مصاحبه کرد. البته ما هم حضور داشتیم و حرف ها و خاطرات جالب پابلو را گوش می کردیم. می خندیدیم و بعضاً خجالت می کشیدیم! خودتان بهتر می داند که از چه چیزهایی خجالت می کشیدیم...

قبل از هر چیز، باید بگویم آنچه در ادامه می خوانید نه به قصد توهین نوشته شده و نه به قصد تخریب و تحریف تاریخ. تنها مسایلی است که دغدغه شخصی من است و آن ها را با ذکر دلایلش نوشته ام. خواهش میکنم چند دقیقه تعصب را کنار بگذارید و اگر با گفته های من مخالفید برای من با ذکر دلیل بنویسید. 

متشکرم
سرباز زمین

سال ۱۳۷۹ كتابي از استاد منصوري چاپ شد به نام "راهنماي صحرايي پرندگان ايران" كه به عنوان تنها منبع فارسي زبان معرفي پرندگان ايران، موجود بود. اما هيچ وقت نتوانستم اين كتاب را تهيه كنم. چون آنقدر خواهان براي آن زياد بود كه در كمتر از يك سال باعث ناياب شدن كتاب شد.
دو هفته قبل يكي از دوستان خبر داد كه چاپ دوم اين كتاب منتشر شده است. خيلي خوشحال شدم و البته در همان لحظه جرقه اي در ذهنم زده شد. با پرس و جو از چند دوست ديگر، توانستم با دكتر منصوري تماس بگيرم و از او قول يك مصاحبه را بگيرم. ايشان هم پذيرفتند.
دوشنبه هفته گذشته، به همراه دوست بسيار عزيزم "آرش وزير نظامي" عازم تنكابن شديم و مصاحبه را در منزل استاد انجام داديم. تجربه همصحبتي با استاد منصوري از يك طرف و لذت همكاري يك داستان نويس جوان و خلاق (آرش) در يك فعاليت مطبوعاتي از طرف ديگر، اين مصاحبه را براي من بسيار خاطره انگيز كرد.
البته قسمت اول مصاحبه بسيار حول موضوع كتاب و وضعيت پرندگان ايران گذشت كه امروز در روزنامه اعتماد چاپ شد. اما در قسمت دوم، بحثي نظري پيرامون حفاظت محيط زيست و گونه هاي گياهي و جانوري به وجود آمد كه آن بخش از مصاحبه متعاقباً در صفحه محيط زيست روزنامه اعتماد به چاپ خواهد رسيد.

همچنين بخوانيد: پرنده نگري چيست؟ (از: پرويز بختياري- كلوپ پرنده نگري طرلان)

چند روز پيش يکي از نمايندگان تهران در مجلس گفته بود محل جديدي براي گورستان تهران در نظر گرفته ايم ولي نمي خواهيم نام آن را فاش کنيم تا براي مردم حساسيت ايجاد نکند.

در اعتماد امروز بخوانيد.