سال تحویل شد ولی هنوز تاریخ تغییری نکرده! هنوز همان 30 اسفند 1387 است که امروز صبح هم بود!
از کودکی روزهای قبل از تحویل سال را بیشتر دوست داشتم تا روزهای بعد از آن را. همان روزهایی که همه دنبال خرید و حساب و کتاب و بدو بدو هستند. انگار در روزهای آخر اسفند زندگی بیشتر جریان دارد. انگار تنها همان روزهاست که زندگی از یکنواختی خارج می شود و آدمها فرصت دارند کمی به خود فشار بیاورند و برای سال جدید، فکرهای جدید بکنند.
به لباس ها و رنگ های جدید فکر کنند، به سفرهایی که فرصتشان فراهم شده، برنامه هایی که هیچ وقت فرصت انجامش را نداشتند.
تنها همان روزهاست که آدمها فرصت دارند خلاق باشند. همان روزهاست که زندگی از یکنواختی خارج می شود.
اما بعد از در شدن توپ دیگر مسئله فرق می کند، دوباره یکنواختی زندگی از سر و کول آدم بالا می رود و آنجاست که باید انتظار اسفندی دیگر را بکشی.
اسفندی که در روزهای پایانی اش بنفشه ها را در هدیه می دهد...
ای کاش...

برای همه، سالی متفاوت را آرزو می کنم.

آنها که حضور خود را در انتخابات دهم رياست جمهوري اعلام کرده اند، با استفاده از ابزارهاي مختلفي چون سايت هاي خبري، سخنراني و مصاحبه هاي مطبوعاتي مواضع خود را در قبال مسائل کشور اعلام مي کنند. اين موضع گيري ها معمولاً درباره مسائلي است که دولت نهم در آنها عملکرد مناسبي نداشته است. يکي از اين مسائل، حفظ محيط زيست و سياست هاي دولت در زمينه بهره برداري از منابع طبيعي است.

ورود مساله محيط زيست به ادبيات انتخاباتي به اين دليل اتفاق افتاده است که در حال حاضر بسياري از منابع طبيعي کشور، از سياست هاي نادرست و توسعه ناپايدار، آسيب هاي جدي ديده است تا جايي که در سال گذشته، رتبه کشور در شاخص عملکرد زيست محيطي از رتبه 53 با 14 پله سقوط در رتبه 67 قرار گرفت. هرچند رئيس سازمان محيط زيست اين رتبه را قبول ندارد و به خود نمره 20 مي دهد، اما صدور مجوزهاي تخريب و بهره برداري غيراصولي در مناطق طبيعي و حفاظت شده کشور از سوي سازمان محيط زيست، اين افت را به خوبي نشان مي دهد.

در اين ميان اعتراض هاي گسترده فعالان محيط زيست و مطبوعات به تخريب اکوسيستم هاي منحصر به فرد و به خطر افتادن تعادل زيستي در زيستگاه هاي کشور، باعث شده يکي از محورهاي ادبيات انتخاباتي کانديداهاي دوره دهم رياست جمهوري به موضوع محيط زيست اختصاص يابد. راهيابي مسائل زيست محيطي به بيانيه هاي انتخاباتي و قرار گرفتن آن در ميان مسائلي چون اقتصاد را بايد به فال نيک گرفت چرا که محيط زيست در 30 سال گذشته، همواره مساله يي حاشيه يي به حساب آمده و به رغم وجود اصل پنجاهم قانون اساسي، کمتر دولتي آن را جدي گرفته و در سرفصل فعاليت هاي خود، صيانت از منابع طبيعي و حفظ محيط زيست را قرار داده است.

با اين وجود آن طور به نظر مي رسد که کانديداهاي رياست جمهوري، از مساله محيط زيست به عنوان يک حربه تبليغاتي استفاده مي کنند چرا که معمولاً هر کانديدا براي نشان دادن دغدغه خود درباره موضوعات مختلف، در ستاد انتخاباتي خود کميته يي درباره آن موضوع خاص تشکيل مي دهد و برنامه خود را براي رفع معضلات آن حوزه اعلام مي کند اما در حوزه محيط زيست، با وجود آنکه انتقادات زيادي از سوي برخي کانديداها و وابستگان شان به عملکرد سازمان محيط زيست وارد شده است، اما هيچ برنامه مشخصي از سوي آنان براي رفع مشکلات زيست محيطي کشور ارائه نشده است.

آنچه مسلم است نياز به يک برنامه حساب شده و قوي براي رفع معضلات زيست محيطي کشور است. معضلاتي که معمولاً توجه خاصي را به خود جلب نمي کنند ولي ردپاي آنها در اقتصاد و مسائل اجتماعي به خوبي مشهود است. ترميم طبيعت آسيب ديده و رفع معضلات حوزه محيط زيست، نياز به برنامه يي دارد که علاوه بر معرفي شخصي آگاه و توانمند براي تصدي پست رياست سازمان محيط زيست، چگونگي توجه کل بدنه دولت آينده به حفظ محيط زيست را نيز تشريح کند.

تنها در چنين شرايطي است که مي توان به شعارهاي انتخاباتي زيست محيطي يک کانديدا اميدوار بود؛ شعارهايي که معمولاً هيچ گاه عملي نمي شوند.

در روزنامه اعتماد بخوانید.

شايعه برکناري رئيس سازمان حفاظت محيط زيست و تغيير کابينه در ماه هاي پاياني کار دولت نهم همچنان از گوشه و کنار به گوش مي رسد. روزهاي گذشته علت اين برکناري، مقاومت فاطمه واعظ جوادي در برابر احداث مجتمع پتروشيمي بهشهر گزارش شده بود. اما گروهي ديگر اتهام هاي همسر رئيس اين سازمان را دليل تغيير در کابينه عنوان مي کنند. هر چند جوادي طي مصاحبه با يک خبرگزاري خبر احتمال برکنار ي اش را تکذيب کرد اما اين شايعه همچنان در محافل زيست محيطي نقل مي شود. با نگاهي به کارنامه اين معاون رئيس جمهور در بيش از سه سال گذشته و واکنش هاي بعضاً تند کارشناسان و فعالان محيط زيست نسبت به عملکرد او در ساختمان پرديسان، اين نکته استنباط مي شود که سبزها نيز تمايل چنداني به ادامه حضور جوادي در سمت رياست سازمان محيط زيست ندارند. شکل گيري دو تجمع اعتراض آميز مقابل ساختمان پرديسان در واکنش به موضع انفعالي سازمان در قبال تخريب طبيعت خود مويد اين مدعاست. دفاع جوادي از پروژه هاي تعريض جاده گلستان و احداث جاده در جنگل ابر از نظر صاحب نظران علم محيط زيست با رسالت سازمان در تناقض بود. به علاوه نشان ندادن واکنش هاي درخور درباره مسائلي چون ميانگذر درياچه اروميه و تخليه فاضلاب صنعتي به اين تالاب بين المللي، احداث استاديوم در محدوده تالاب انزلي، تخليه پسماندهاي صنعتي به خليج فارس و... در چند ماه گذشته نيز گوشه يي ديگر از موضع انفعالي سازمان متولي اجراي اصل 50 قانون اساسي است. اما سکوت سازمان تنها معطوف به طرح هاي مخرب نيست بلکه اين سکوت شامل ارتباط با خبرنگاران و فعالان محيط زيست نيز مي شود چرا که در يک سال گذشته جوادي کمتر با خبرنگاران روبه رو شده و به غير از مصاحبه با يکي از روزنامه هاي صبح و چند مورد مصاحبه کوتاه با برخي خبرگزاري هاي نزديک به دولت در کمتر نشست خبري حاضر شده است. جوادي حتي در جلسه يي که قرار بود با حضور او و مشاور شهردار تهران، مسائل آلودگي هواي تهران با خبرنگاران در ميان گذاشته شود، حاضر نشد و روز بعد علت عدم حضور خود را بيماري عنوان کرد. هرچند ممکن است شايعه برکناري جوادي براي سبزهاي منتقد او خوشايند باشد اما مساله يي که مي تواند موجبات نگراني فعالان محيط زيست را فراهم کند، جانشين احتمالي او براي کرسي رياست بر ساختمان پرديسان است؛ جانشيني که طبق قاعده بايد گزينه مناسب تري نسبت به جوادي باشد؛ گزينه يي که در هاله يي از ابهام است.

در سالنامه اعتماد بخوانید.

تنها يک سال از مدت اجراي قانون برنامه چهارم توسعه باقي مانده است

توسعه منهاي محيط زيست 

قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران در يازدهم شهريورماه 83 به تصويب مجلس شوراي اسلامي رسيد و براي سال هاي 1384 تا 1388 لازم الاجرا شد. هرچند اين قانون در زمان فعاليت دولت هشتم به تصويب رسيد اما قسمت عمده برنامه پنج ساله چهارم بايد توسط دولت نهم به اجرا مي رسيد.آنچه اين قانون را از ساير قوانين برنامه توسعه متمايز مي سازد، وجود بخش محيط زيست است. گنجاندن بخش محيط زيست اين نويد را به همراه داشت که توجه قانونگذاران از توسعه اقتصادي يکجانبه به توسعه پايدار و منطبق با اصول زيست محيطي تغيير کرده است. اما با گذشت چهار سال از تصويب قانون اين برنامه پنج ساله هنوز بسياري از ماده هاي آن در بخش محيط زيست به اجرا در نيامده است. حال بايد ديد که در مدت يک سال باقي مانده از مدت اجراي قانون برنامه چهارم دولت تا چه حد مفاد اين قانون را به اجرا در خواهد آورد.

سالها قبل، زمانی که یک عضو ساده و کم سن و سال جبهه سبز ایران بودم، نشست هایی آموزشی برگزار می شد که به نشست های ماهانه معروف بودند. در یکی از این نشست ها آقای دکتر کهرم حضور داشتند. موضوع صحبت ایشان هم درباره یوزپلنگ و وضعیتش در ایران بود. من تا آن زمان اصلا نمی دانستم موجودی به نام یوزپلنگ در ایران زندگی می کند و تنها در چند مستند حیات وحش تصویرهایی از دویدن و شکار کردن این گونه دیده بودم.

در همان سالها هم بحث بر سر انقراض یوزپلنگ مطرح بود و برخی معتقد بودند که کار از کار گذشته است و یوزپلنگ ها تا چند سال دیگر منقرض خواهند شد. اما با این حال پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی در سال 1380 آغاز به کار کرد و پس از مدتی فعالیت، وجود 70 قلاده یوزپلنگ را اعلام کرد. هر چند که این آمار قطعیت نداشت اما همین رقم هم کافی بود تا محققان و پژوهشگران حیات وحش به فعالیت های حفاظتی امیدوار شوند.

امسال هم مانند سال گذشته از خریدن ماهی قرمز معذورم! چون اولاً هیچ قصد ندارم به خاطر پایبندی به سنتی که دلیل و مبدأ آن را نمی دانم، شاهد مرگ یک موجود زنده در خانه ام باشم. ثانیاً ترجیح می دهم بیشتر هوای یاکریم هایی را داشته باشم که در انبار خانه مان لانه گذاشته اند. حداقل برای یک کریم ها نیازی نیست پولی بپردازم!

اين هفته مصادف با هفته منابع طبيعي بود. شايد مهمترين خبر اين هفته، انتخاب سي چهره برتر زيست محيطي و تجليل از آنها از طرف شهرداري تهران بود. مراسمي كه درباره آن، اظهار نظرهاي متفاوتي را از سوي فعالان و علاقه مندان به محيط زيست در پي داشت. اظهار نظر عجيب و غريب نبي بيدهندي، رئيس دانشكده منابع طبيعي دانشگاه تهران درباره وضعيت محيط زيست در دوران پيش ازانقلاب، يكي از جالب ترين ماجراها در طول مراسم تجليل از چهره هاي برتر زيست محيطي بود. بيدهندي محيط زيست را در دوران پيش از انقلاب تاريك دانست و تمامي دستاوردها و تحقيقات در حوزه محيط زيست را مربوط به سي سال گذشته عنوان كرد. در حالي كه در جمع مستمعان اين سخنان، افرادي حضور داشتند كه سابقه فعاليت برخي از آنان در اين حوزه، قريب به نيم قرن بود. نكته جالب ديگر در اين مراسم، انتخاب چند چهره عجيب و كاملاً غير مرتبط با محيط زيست به عنوان چهره برتر زيست محيطي بود كه مهمترين اين افراد، مصطفي مير سليم، عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام بود. جالب تر آنكه حتي در فعاليت ها و تحصيلات مير سليم، هيچ اثري از فعاليت هاي زيست محيطي نبود. ناگفته نماند كه براي اين مراسم از اسكندر فيروز، بنيان گذار تشكيلات حفظ محيط زيست كشور نيز دعوت به عمل آمده بود ولي فيروز از حضور در مراسم خودداري كرد.
ديگر اتفاق جالب اين هفته، غيرقانوني خواندن آيين نامه اجرايي كاهش آلودگي هواي ۸ شهر، از سوي وحيد نوروزي و در آخرين جلسه كميته اجرايي كاهش آلودگي هواي تهران بود. نوروزي معتقد است كه اين آيين نامه كه پس از چهار سال و در آخرين سال اجرايي شدن قانون برنامه چهرام توسعه ابلاغ شده است، بايد ابتدا به تصويب هيئت وزيران مي رسيد و سپس ابلاغ مي شد.
اما در اين هفته يك خبر تلخ نيز از سوي مدير پروژه حفاظت از يوزپلنگ آسيايي اعلام شد. لاشه دو قلاده يوزپلنگ در راور كرمان كشف شد كه هنوز علت مرگ آنها معلوم نيست.
عكس منتخب اين هفته نيز مربوط به مراسم انتخاب سي چهره برتر زيست محيطي است كه سامانه مديريت ارتباطات شهرداري تهران (سما) منتشر شده است.

ارگ تاريخي قورتان، دومين بناي عظيم خشت و گلي 

اعتماد: براي آنها که قصد دارند تعطيلات نوروز را در اصفهان بگذرانند پيشنهاد ويژه يي داريم. اگر از شهر اصفهان به طرف «ورزنه» حرکت کنيد، پس از 110 کيلومتر به روستايي در کرانه هاي زاينده رود خواهيد رسيد که محلي ها به آن «قورتان» يا «گورتان» مي گويند. اين روستا از آن جهت مهم است که دومين سازه عظيم خشت و گلي جهان را در خود جاي داده است. اين سازه عظيم «ارگ قورتان» نام دارد و قدمت آن به قرن چهارم هجري و دوره ديلميان بازمي گردد.

ویژه نامه نوروزی ماهنامه طنز و کاریکاتور منتشر شد. استاد جواد عليزاده که قریب به چهار دهه در مطبوعات کشور فعال هستند، ۲۲۱ شماره از ماهنامه طنز و کاریکاتور را با دست خالی و با تکیه بر اراده و توانایی های خود منتشر کرده اند. در شرایطی که به غیر از طنز و کاریکاتور دیگر هیچ نشریه طنزی در کشور منتشر نمی شود، پشتکار جواد علیزاده عزیز قابل تقدیر است. توصیه می کنم طنز و کاریکاتور را از دست ندهید!

یکی از سبزها، مسابقه ای با عنوان «لیوان بی دسته» راه اندازی کرده است. سری به او بزنید و به او راهنمایی کنید تا با لیوان بدون دسته اش چه کار کند. شاید جایزه را شما بردید!

---

چند وقت پیش از طریق دوست عزیزم سپهر سلیمی، مطلع شدم که جایزه خروس سپید امسال به بزرگ مرد محیط زیست ایران، بیژن دره شوری رسیده است. من هم خبر این اتفاق را در روزنامه کار کردم. به فاصله چند روز از چاپ خبر، شخصی با روزنامه تماس گرفت و خواست با من (به عنوان تهیه کننده خبر) صحبت کند. گوشی را برداشتم و از پشت تلفن صدایی آشنا را شنیدم. آقای دره شوری عزیز با روزنامه تماس گرفته بودند. من در خبری که چاپ کرده بودم نوشته بودم سازمان محیط زیست و برنامه عمران ملل متحد  از پروژه لاکپشت های دریایی قشم حمایت کردند. آقای دره شوری هم به من گفتند که تنها حامی این پروژه برنامه عمران بود و سازمان محیط زیست تا توانست برای کار ما سنگ اندازی کرد!
همانجا فرصت رات مغتنم شمردم و از ایشان قول یک مصاحبه اختصاصی را گرفتم. اشان هم قبول کردند و به همین دلیل عازم شیراز شدیم.
آقای دره شوری در مصاحبه های قبلی خود با همشهری، رادیو زمانه و ایرن درباره فعالیت هایش صحبت کرده بود. به همین خاطر تلاش کردن تا محور مصاحبه را از خاطره گویی خارج کنم و بیشتر به مباحث نظری بپردازیم. البته مصاحبه ما با ایشان یک تفاوت دیگر هم داشت. در این مصاحبه، همسر آقای دره شوری، پروین دره شوری هم حضور داشتند. ایشان در تمامی مراحل پروژه، همراه همپای همسرش فعالیت کرد و به قول آقای دره شوریم، حضور او عامل مهمی در جلب اعتماد مردم بود، چرا که کلاس های صنایع دستی که خانم دره شوری در قشم به راه انداخت، باعث به وجود آمدن معیشتی جایگزین برای اهالی قشم بود. (مسئله ای کاملاً استراتژیک در پروژه های توانمند سازی که کمتر مورد توجه قرار گرفته است.)
خلاصه اینکه مصاحبه مفصلی نیز با خانم پروین دره شوری انجام دادیم که به دلیل نزدیک شدن به روزهای سال نو و تراکم صفحات، چاپ این مصاحبه به بعد از عید موکول شد.

امروز مراسم تجليل از چهره هاي برتر محيط زيست در شهرداري تهران برگزار شد. در اين مراسم از سي و سه نفر تجليل به عمل آمد. افرادي چون، بيژن فرهنگ دره شوري، دكتر كهرم، دكتر مخدوم، مهندس ضيايي، مرحوم هرمز اسدي، پروفسور بخكشي، دكتر مه لقا ملاح و...
اما در ميان اين چهره هاي سرشناس و فعال چند چهره ديگر نيز حضور داشتند. مصطفي ميرسليم وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي در دولت ششم و عضو فعلي مجمع تشخيص مصلحت نظام نيز يكي ديگر از تجليل شدگان بود! درباره ارتباط ميرسليم با محيط زيست هيچ نفهميدم. يكي ديگر از چهره هاي برتر(!) نيز يوسف حجت، معاون محيط انساني سازمان محيط زيست در دوره رياست معصومه ابتكار بود. فردي كه با اعطاي لوح صنعت سبز به صنايع آلاينده اي چون سيمان تهران برگي ديگر از مظلوميت محيط زيست را ورق زد. از ديگر اظهار نظرها و موضع گيري هاي بودار حجت مشخص كردن خودروي پيكان به عنوان خودروي آلاينده بود، اما جالب آنكه يك هفته بعد خودروي آردي از سوي حجت به عنوان خودروي سبز شناخته شد!

به پايان سال نزديک مي شويم. به آغاز بهار. آنها که به طبيعت علاقه دارند، در روزهاي پاياني اسفند، علاوه بر خانه تکاني، خريد و... يک وظيفه ديگر براي خود قائلند؛ درختکاري.
هر سال با شروع بهار، طبيعت درختان جديدي به خود مي بيند که توسط علاقه مندانش به او اهدا شده است. قديم ترها رسم جالبي بود؛ در بهار زندگي هر فرد، يک درخت به زمين اهدا مي شد يعني هر نوزادي که به دنيا مي آمد، والدينش به شکرانه قدم نورسيده يک درخت به طبيعت هديه مي کردند تا هم يادماني باشد از هر انساني که پا در زمين گذاشت و هم اداي ديني باشد به طبيعت که آنها را در پناه خود حفظ مي کند.
هر چند امروز، شهرنشيني کمتر اجازه عمل کردن به اين رسم را مي دهد اما هنوز هم شهرهايي وجود دارند که شهروندانش به اين رسم پايبند هستند. خداوند تمام جان باختگان زلزله بم را رحمت کند. در همين شهر بم به تعداد آدم ها درخت نخل وجود دارد و هر نخل يادمان کودکي است که روزگاري با تولد خود دل خانواده اش را شاد کرده است. معلوم نيست بعد از زلزله، چند نفر از آن کودکان هنوز زنده هستند اما قدرمسلم، اگر هم ديگر در اين جهان زندگي نمي کنند، نخل همزادشان براي بازماندگان تداعي حضورشان در بم را زنده مي کند. چه خوب بود اگر اين رسم هميشه دنبال مي شد، اگر هر کس درخت همزادي داشت. در آن صورت، دست کم زمين هفت ميليارد بيشتر درخت داشت و شايد با بسياري از مشکلات امروز روبه رو نبود.اما حالا هم دير نشده. مهم نيست که ما همزاد درخت داريم يا نه. هنوز هم مي توان براي خود درختي داشت، درختي کاشت.
روزهاي آخر سال را براي درختکاري از دست ندهيد.

در ضمیمه اعتماد بخوانید

در اخبار اين هفته چند نكته جالب وجود داشت. شنبه خبري در خبرگزاري مهر منتشر شد مبني بر اينكه هما بعد از سال ها به منطقه حفاظت شده دنا بازگشت. ماجراي هما كمي عجيب و غريب است. اين درست كه سالهاست در اطراف تهران هما ديده نشده، اما هنوز در مناطق ديگر كشور هما وجود دارد. به طور كلي خانواده كركسها خانواده اي ديرزي هستند و به دليل آنكه عموما مشكل خاصي در پيدا كردن غذا ندارند، مهمترين مشكل براي ادامه حياتشان تخريب زيستگاه است. در تهران اين اتفاق افتاده است اما در بسياري از مناطق حفاظت شده كشور هنوز زيستگاه ها با وجود تمامي تخريب هايي كه اتفاق افتاده است، پذيراي گونه هاي لاشخور و كركس هستند. جالب تر آنكه خبرنگار محترم مهر، در اولين كلمات خبر، هما را جزء عقاب ها دانسته است! اين اشتباه علمي فقط در خبرگزاري مهر نبود. روز چهارشنبه نيز خبرگزاري ايسنا از قول فاطمه واعظ جوادي، خبر از احداث زيستگاه براي پرنده «ميسمرغ» داده بود. اينكه چگونه مي توان براي يك پرنده زيستگاه احداث كرد خود جاي سوال فراوان دارد؛ و بگذريم از اين مسئله كه در این زیستگاه علاوه بر کارهای تحقیقاتی قرار است مردم هم به عنوان گردشگر حضور داشته باشند! در تیتر خبر از پرنده یاد شده که «میسمرغ» نام دارد. راستش هر چه در فهرست پرندگان ایران نگاه کردم، تنها به پرنده «میشمرغ» برخوردم. احتمالاْ یا خبرنگار محترم ایسنا این اشتباه را مرتکب شده یا خانم جوادی. البته داخل متن هم چندبار کلمه میسمرغ از قول خانم جوادی ذکر شده است.
از ديگر اتفاقات هفته هم واكنش دلاور نجفي به انتشار خبر مرگ کل و بزهاي خانگرمز بود. هفته پيش اين خبر را سبز پرس منتشر كرده بود. جالب آنجا كه معاون سازمان محيط زيست، به جاي ارسال جوابيه به سبزپرس، با ايرن مصاحبه كرده و گفته است: ما نبوديم!
يك اتفاق بسيار خوشايند هم فتواي آيت‌الله العظمي صافي‌گلپايگاني است كه گفته است: تخريب جنگل حرام است.
ماجراي ادغام يگان هاي حفاظت محيط زيست و نيروي انتظامي و واكنش كارشناسان و محيط بانان نيز جزء اخبار مهم اين هفته به شمار مي آمد.
عكس برگزيده اين هفته نيز مربوط به گرد و غبار در عسلويه است كه توسط خبرگزاري ايسنا انتشار يافته است.

---

يک سال پيش دولت مکلف به بازگرداندن شوراي عالي محيط زيست شد
انتصاب، انفعال و انحلال

روز دوشنبه 22 مرداد 86، خبرگزاري هاي کشور، خبر انحلال 28 شوراي عالي را به طور همزمان درج کردند. ادغام 28 شوراي عالي در قالب چهار شوراي جديد، واکنش هاي زيادي را در بين متخصصان و کارشناسان حوزه هاي مختلف در پي داشت.

غلامحسين الهام علت ادغام شوراهاي عالي را مديريت هاي موازي، کوچک سازي، روان سازي، سرعت و دقت، کارآمدي، پرهيز از تصميمات پراکنده و متنوع، بهره گيري بهتر و مطلوب از فکر و انديشه نخبگان و ارتقاي سطح کيفي تصميمات دانست و به خبرنگاران گفت؛ شوراي عالي اداري در جلسه اخير خود در راستاي تحقق سند چشم انداز 20 ساله و بر اساس مطالعات و کارشناسي هاي صورت گرفته نسبت به ادغام شوراهاي موجود با تمامي وظايف و اختيارات با توجه به نوع و شباهت وظايف و اختيارات در يکديگر يا در کميسيون هاي دولت اقدام کرد.

يکي از شوراهاي عالي منحل شده، شوراي عالي محيط زيست بود که به همراه شوراهاي عالي آب و انرژي در قالب کميسيون امور زيربنايي، صنعت و محيط زيست دولت ادغام شد.

اين هفته به دليل تعطيلات اخبار زيادي منتشر نشد. اما چند خبر مهم در اين هفته مخابره شد. اول آلودگي نفتي رودخانه كرخه به دليل نشست نفت بود. گرد و غبار شديد در استان خوزستان و در پي آن در استان لرستان نيز از اخبار مهم اين هفته بود. و بالاخره آنكه آيين نامه كاهش آلودگي هواي ۸ شهر كه لزوم تصويب آن در قانون برنامه چهارم توسعه آمده بود، بالاخره تصويب شد. جالب آنجا كه اين تصويب در واپسين سال برنامه چهارم توسعه و همچنين واپسين سال فعاليت دولت نهم انجام شد.
از اخبار جالب ديگر در اين هفته نيز رونمايي از خبرگزاري مستقل محيط زيست ايران (ايرن) در خانه هنرمندان بود. اين رونمايي در برنامه اسفندماه باشگاه هنر و طبيعت انجام شد.
عكس اين هفته نيز چندان جنبه خبري ندارد. بلكه مربوط به شكوفه دهي بادام در بخش خفر شهرستان جهرم است.

برتولت برشت در شعري مي گويد؛
«اگر تا ابد مي مانديم
هر چه هست دگرگون مي گشت
از آنجا که جاودان نيستيم
چه بسا چيزها که دست نخورده باقي مي ماند»

مطالب زيادي از سابقه برشت نمي دانم. احتمالاً او اين شعر را درباره موضوعي سياسي در زمان خود سروده است، ولي در شعرش به مساله جالبي اشاره کرده و آن نداشتن عمر جاويدان است.
براي چند لحظه تصور کنيد که عمر جاويدان داريم و هرگز نمي ميريم. دقيقاً مانند سرنوشت «فوسکا»، مردي که در داستان «همه مي ميرند» نوشته «سيمون دوبوار» هرگز نمي ميرد.

این شماره هم همانطور که قبلا به اطلاعتان رسانده بودم، با تاخیر منتشر شد. اما یک بخش جدید به نام «عکس هفته» به زمین جمعه اضافه شده است.
مهمترین و در عین حال تکان دهنده ترین خبر در هفته گذشته، آتش سوزی عمدی در نیزار تالاب پریشان بود که در پی آن تعداد بسیار زیادی از حیوانات اعم از لاک پشت، پرنده، مار و... زنده زنده در آتش سوختند. عکس این هفته نیز مبوط به همین خبر است.
روز شنبه نیز فاطمه واعظ جوادی با خبرنگار فارس گفته بود: مناطق حفاظت شده از ۳ درصد به ۱۰۰ درسد افزایش یافته است(!) این تیتر احتمالاْ دست گل خبرنگار محترم فارس بوده است. آنطور که از این تیتر بر می آید، در حال حاضر تمام خاک ایران جزء مناطق حفاظت شده محسوب می شود! در صورتی که با مطالعه لید خبر (پاراگراف اول خبر) در می یابیم که منظور رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، افزایش ۱۰۰ درصدی مساحت مناطق حفاظت شده بوده است.
اما در روز چهارشنبه یک اظهار نظر جالب از دکتر کهرم درباره یوزپلنگ آسیایی منتشر شد. دکتر کهرم در گفتگو با ایرن، انقراض یوزپلنگ آسیایی را در ۱۰ سال آینده پیش بینی کرده بود. این اظهار نظر در حالی منتشر شد که سال هاست بسیاری از علاقه مندان و فعالان محیط زیست به هر شکل برای حفظ نسل این گونه تلاش می کنند. در واقع در چند سال گذشته، یوزپلنگ آسیایی یکی از معدود نقطه های امید فعالان محیط زیست برای فعالیت است. اما آنطور که به نظر می رسد دکتر کهرم گاه از سر دلسوزی و در مقام انتقاد از وضع موجود در سازمان محیط زیست، امیدواری های فعالان را نادیده می گیرد و چنین اظهار نظرهای قاطعی را ارائه می دهد.