مدتی بود که قضیه تکثیر گونه ها در اسارت برایم جالب شده بود. شروعش از زمانی بود که با انجمن یوزپلنگ ایرانی برای آموزش دانش آموزان به شهرستان بافق سفر کرده بودم. یکی از راه هایی که بچه ها معمولاً برای نجات یوزپلنگ ها پیشنهاد می کردند،اسیر کردن آن ها و به نوعی تکثیر در اسارت بود. صفورا زواران حسینی هم با جوابی قانع کننده به آنها می گفت که باید بگردیم و ببینیم چه چیزی باعث شده که نسل یوزپلنگ ها در خطر افتاده و اول به فکر رفع آن ها باشیم. وگرنه تعدادشان دوباره کم خواهد شد.
از آن روزها قریب به دو سالی می گذرد، اما این اتفاق باعث شد با توجه بیشتری اخبار مربوط به تکثیر حیوانات را دنبال کنم. تا اینکه با استاد و دوست عزیزم دکتر افشین علیزاده مسئله را در میان گذاشتم و ایشان مرا راهنمایی کردند. حاصل کار این شد.
نا گفته نماند که شاید بیش ده بار با دفتر حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست و تلفن همراه آقای مهندس محمدی (مدیر دفتر حیات وحش) تماس گرفتم، اما به دلیل تغییر ساعت ها در ماه رمضان، ایشان معمولاً در جلسه های طولانی مدت حضور داشتند و عملاً موفق به تماس با ایشان در ساعات اداری نمی شدم. تلفن همراهشان هم همیشه خاموش بود. به نظرم اگر دیدگاه مهندس محمدی و همکارانشان هم در گزارش می آمد بهتر بود.
علاقه دارم این موضوع را پیگیری کنم و اگر فرصتی دست دهد، چند گزارش دیگر در این رابطه بنویسم.

تکثير گونه هاي رو به انقراض در اسارت

حفاظت، پيش نياز افزايش جمعيت است 

در کنار این گزارش، دو مطلب جالب هم چاپ شد. یکی از دوست عزیزم باقر نظامی (با موضوع پرندگان منطقه گلستانک +) و دیگری از دوستان طبیعت دوستم در انجمن طرح سرزمین (با موضوع طبیعت گردی برای کودکان +)

در اعتماد امروز بخوانید.

بیماری وبا در حال گستردش است. مواظب باشید. این بیماری که عامل آن یک باکتری به نام ویبریو کلرا است، از طریق میوه و سبزی و آب آلوده منتقل می شود. به خاطر همین برای شستشوی میوه و سبزی باید بسیار دقت کرد. مواظب آبی که برای شستشو و آشامیدن استفاده می کنید هم باشید.
یکی از اشتباه های ما ایرانی ها در شستشوی سبزی، این است که ابتدا آن را خورد (پاک) میکنیم و سپس می شوییم. یعنی اول همه برگ ها را از ساقه ها جدا می کنیم و پس از آنکه آوندهای گیاه باز شد، سبزی کثیف را در آب غوطه ور و مدتی به حال خود رها می کنیم. به این ترتیب تمامی آلودگی هایی که در سطح سبزی بوده اند را در آب حل کرده و به داخل آوندهای سبزی می فرستیم. در این حالت با اینکه سطح سبزی ها نسبتاً تمیز شده اند، ولی درون سبزی مملو از آلودگی می شود. این اشتباه می تواند باعث انتقال میکروب های فراوانی به بده انسان از جمله وبا شود. خواهش می کنم قبل از پاک کردن سبزی، آن را خوب بشویید و سپس برای پاک کردن اقدام کنید.

چند روز قبل مطلبی را به قلم دکتر ناصر کرمی در روزنامه همشهری خواندم که پیشنهاد انحلال مناطق حفاظت شده را به خاطر نبود حیات وحش و گونه های خاص و تخریب های گسترده داده بود. قصد دکتر کرمی با شناختی که من از ایشان دارم، بیشتر مخالف خوانی صوری در بحث است.
مباحثه درباره مسایل زیست محیطی کاری است که در چند سال فعالیتم کمتر شاهد آن بوده ام.  مهندس درویش  چراغ اول را روشن کردند و جوابیه ای بر مطلب نوشتند، من هم بد ندیدم عقیده خودم را بیان کنم. چند نکته را آورده ام که در زیر می بینید:

ترکیب "نظم طبیعت" را همه شنده ایم و شاید هیچ کس نباشد که این ترکیب را به عنوان یک اصل قبول نداشته باشد. واقعیت هم همین است. نظم یکی از ارکان اصلی طبیعت است که باعث بقای موجودات زنده و اعضای غیر زنده زمین می گردد.

در ادامه مطلب قبل، عکس چند گربه دیگر را هم آوردم.  

امروز در سایت آفتاب، خبری درباره احیای نسل پلنگ ایرانی درج شده بود و به اشتباه عکسی از یک توله یوزپلنگ برای مطلب قرار داده شده بود.
با روابط عمومی آفتاب تماس گرفتم و موضوع را به اطلاعشان رساندم و البته زحمت کشیدند و عکس را عوض کردند. ولی بازهم عکس یک یوزپلنگ بالغ را به جای پلنگ قرار دادند.
البته این اشتباه ها را مطبوعات و جراید، زیاد انجام می دهند. مثلاً روزنامه ایران چند وقت پیش مطلبی درباره حفاظت از پلنگ چاپ کرده بود و چهار عکس یوزپلنگ برای مطلب انتخاب کرده بود. هفته نامه شهروند امروز هم عکسی از تمرین شکار دو توله یوزپلنگ چاپ کرده بود و در کنار عکس، آن حیوان ها را پلنگ نامیده بود.
این شد که دیدم باید دست به کار شوم و خودم مطلبی در وبلاگم قرار دهم و تفاوت بین گربه سان ها و عکس هایشان را مشخص کنم.

بر روی ادامه مطلب کنید تا بتوانید مطلب کامل را ببینید.
(با عرض پوزش به دلیل طولانی بودن مطلب و تعداد زیاد عکس ها، ممکن است کمی وقتتان برای بارگذاری عکس ها تلف شود. ببخشید!)

براساس تازه‌ترين بررسي‌ سازمان نقشه برداري:
ارتفاع واقعي قله«دماوند»پنج هزارو‌‌٦٠٩مترست

پژوهشگران سازمان نقشه‌برداري كشور طي تحقيقي چند ماهه با تكميل نقاط ارتفاعي دماوند، ارتفاع ثقل قله دماوند را كه پيش از اين در كتاب‌ها و منابع جغرافيايي پنج هزار و 671 متر عنوان شده است، پنج هزار و 609 متر و 20 سانتيمتر اندازه‌گيري كردند.